Opis
Charakterystyka
- Forma: ciecz
- Czystość: 100%
- Inne nazwy: olej z Hypericum perforatum, olej maceratowy z dziurawca
Zastosowania
- Wykorzystywany jako środek pomocniczy w ekstrakcji związków fenolowych w warunkach laboratoryjnych – działa jako faza organiczna w procesach likwidacji tlenków fenolowych.
- Stosowany w badaniach nad stabilnością światłoczułych związków – jego barwnik, hiperycyna, wykorzystywany jest jako indykator ekspozycji na promieniowanie UV.
- Wykorzystywany w przygotowaniu roztworów modelowych do kalibracji spektrofotometrów w zakresie 550–600 nm ze względu na charakterystyczne zabarwienie.
- Zastosowanie w badaniach nad naturalnymi barwnikami – ekstrakt z dziurawca charakteryzuje się intensywnym czerwono-pomarańczowym zabarwieniem, używanym w testach migracji barwników w materiałach porowatych.
- Może służyć jako składnik w przygotowaniu środków konserwujących do zastosowań domowych – dzięki właściwościom przeciwutleniającym, opóźnia utlenianie innych składników w mieszaninach.
Specyfikacja
Pojemność: 100 ml. Przechowywać w szczelnym pojemniku, w temperaturze od 5°C do 25°C, w miejscu zacienionym przed światłem dziennym. Unikać bezpośredniego nasłonecznienia – produkt wrażliwy na UV. Waga brutto: ok. 120 g (wraz z opakowaniem).
Najczęściej zadawane pytania
Jak wykorzystać olej z dziurawca w analizie spektrofotometrycznej?
Olej z dziurawca zawiera hiperycinę i pseudohiperycinę – naturalne barwniki absorbujące światło w zakresie 590 nm. Można go stosować jako roztwór wzorcowy do kalibracji spektrofotometrów UV-VIS w badaniach nad barwnikami roślinnymi. Ze względu na niestabilność w świetle, pomiary należy przeprowadzać w warunkach zacienionych. Warto używać go w zamkniętych kuwetach, aby uniknąć degradacji podczas analizy.
Czy olej z dziurawca jest rozpuszczalny w wodzie czy alkoholu?
Olej z dziurawca jest nierozpuszczalny w wodzie, ale częściowo rozpuszczalny w etanolu, szczególnie w stężonym (96%). Jego główną fazę stanowi tłuszcz roślinny (np. z nasion słonecznika lub oliwy), w którym rozpuszczone są lipofilowe składniki aktywne z dziurawca. Czy wiesz, że hiperycyna, jeden z kluczowych związków, jest praktycznie nierozpuszczalna w wodzie, ale dobrze rozpuszcza się w mieszaninach etanol–dichlorometan, co wykorzystuje się w laboratoriach analitycznych?
Jakie są różnice między olejem z dziurawca a syntetycznymi barwnikami w zastosowaniach technicznych?
Olej z dziurawca to naturalny produkt, wrażliwy na światło i ciepło, co ogranicza jego trwałość w porównaniu do barwników syntetycznych. Nie zawiera dodatków chemicznych, co czyni go odpowiednim do badań nad zrównoważonymi materiałami. W odróżnieniu od barwników sztucznych, nie wykazuje toksyczności w niskich stężeniach i może być stosowany w eksperymentach z biodegradacją. Jego ograniczeniem jest niestabilność – po kilku tygodniach w świetle kolor może znacznie przygasnąć.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych hiperycyny (CID 164237) i pseudohiperycyny (CID 164238). Zawiera dane spektroskopowe, rozpuszczalność i reaktywność fotochemiczną. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Przegląd składu chemicznego i właściwości oleju z dziurawca, metody ekstrakcji i zastosowania nielekowe. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Zgodnie z rozporządzeniem REACH (WE) 1907/2006 – informacje o stabilności, wrażliwości na światło i zaleceniach dotyczących przechowywania olejów roślinnych z dodatkiem ekstraktów.
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Nieklasyfikowany jako niebezpieczny (brak kodów H/P) – dotyczy olejów roślinnych bez dodatku substancji regulowanych.
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.